Ne yazık ki 2005 yılında emekli olduktan sonra yaşamın gerçek şamarını suratımda 63 yaşına girdiğimde çok şiddetli hissetmeye başladım.2006 Kasım tarihi belki de bunun bir başlangıç noktası oldu.Önce düşüp sag bilegimi kırdım.Sonra Kasım 2006da kaldırıma çıkarken ayagım kayıp yagmurlu bir havada kalçamı kırdım.2 yıl onunla ugraştım.Eşimin ve kalan bir kaç dostumun gayretiyle tekrar yürümeye başladım.Onlar kendilerini bilirler.Çok teşekkür ederim.Ancak boşluk beni sıkmaya başladı.Emekliliğin acı yüzü bir kere vurmuştu yüzüme.2010 yılı mart ayında çok sevdiğim ve anlaştıgım benden en az 10 yıl küçük arkadasım Bakırköy başsavcı vekili İbrahim GÜRSES i kaybettim.Yegenim aynı yaştaki Levent ERKILAVUZ u da Antalyada 2010 Ekim ayında kanserden yitirdim.Sonra Aynı yıl Aralık ayında yegenim sevda yine kanserden gitti.Bugün bu yazıyı hazırlarken Bakırköy hakimlerinden RAHMETLİ SAVCI iBRAHİM gürses inm eşi Nurcan GÜRSES i bir hafta önce yitirdiğimiz haberi geldi.Yani 1012 nin ögle üzeri.Eşinin yokluguna ancak iki yıl dayanabilmişti.O da stresten kansere tutulmuştu.Artık bilinçsizlik her tarafımı sardı.Bazen ne yaptıgımı bilemiyorum.Avaz avaz bagırnmak istiyorum.İnternette bilincsizce gezip neler yazdıgımı hatırlamaz hale geldim.Bu yüzden yakınlarım alınıyor.Sendiklerşimş ve yakınlarımı ve ilişkilerini kıskanıtr hale geldim.Nasıl bu kadar degiştim ben de anlamıyorum ve farkına varamıyorum.Kaşlb,ini kırdıklarımdan da özür dilerim.Bu kaçıncı dilediğim özür ben de anımsamaz hale geldim.Yaşlılık bunalımında gibiyim.Belki de öyleyim.Bu yazıyı okuyan herkesin bana dua etmesini istiyorum.Bu hastalıgımı kendi kendimme yenmeye çalışyorum.Umarım yakında kurtulurum ve gerçek benliğime kavuşurum.hepinişz beni.affedin ve dua edin benim için.
Blogumu takip edin lütfen yakında KALLEŞ KANSER ve tedavi yöntemleri hakkında bir yazı yazacagım.Tabii kendimi toparlayabilirsem.Şimdilik iyi günler.Şaka maka yetmiş yaşıma bir yıl kaldı.İyi günler..Metin ŞAHİN
